Czym i jak usunąć plamę z wymiocin?

Co jest w plamie z wymiocin i dlaczego to zmienia metodę?

Wymiociny to mieszanina na wpół strawionego jedzenia, śliny, śluzu i soku żołądkowego. Sok żołądkowy zawiera kwas solny, więc cała plama ma kwaśny odczyn i ostry zapach. Czasem dochodzi żółć, która barwi treść na żółto lub zielonkawo. Pod względem plamy mamy więc w jednym miejscu trzy problemy: białka i tłuszcze z jedzenia, kwas, który odpowiada za zapach i może odbarwiać delikatne barwniki, oraz pigmenty z potraw i napojów.

To tłumaczy kolejność działań. Najpierw mechanika, czyli zebranie wszystkiego, co da się zebrać. Potem zobojętnienie kwasu i wchłonięcie wilgoci. Dopiero potem właściwe czyszczenie plamy i na koniec, jeśli trzeba, usunięcie barwnika. Ominięcie którejkolwiek fazy daje typowy efekt: plama zniknęła, a zapach zostaje.

Jest też kwestia higieny. Przy grypie żołądkowej wymiociny zawierają wirusy, które łatwo przenoszą się na ręce i powierzchnie. Rękawice jednorazowe, otwarte okno i worek na odpady, który od razu wynosisz z domu, to zwykła ostrożność, a nie przesada.

Jak usunąć plamę z wymiocin krok po kroku?

1. Zbierz resztki łopatką, sztywnym kartonem albo łyżką, przesuwając od brzegów do środka, żeby nie powiększać plamy. Wrzuć do worka.
2. Zasyp miejsce grubą warstwą sody oczyszczonej. Soda wchłania wilgoć, zobojętnia kwas i wiąże część zapachu. Zostaw na kilkanaście minut, aż wyschnie w grudki.
3. Zbierz sodę ręcznikiem papierowym albo odkurzaczem (potem umyj końcówkę i wymień worek). Na tkaninach i dywanie odsącz resztę wilgoci.
4. Przemyj miejsce zimną wodą z kilkoma kroplami płynu do naczyń, odsączając, a nie trąc. Płucz ściereczkę często.
5. Nasącz plamę odplamiaczem enzymatycznym, przykryj folią i zostaw na czas z etykiety. Po tym czasie odsącz, przepłucz niewielką ilością wody i susz przy otwartym oknie.

Rzeczy, które można prać, wypierz po wstępnym spłukaniu zimną wodą, w najwyższej temperaturze dopuszczonej na metce. Przy chorobie zakaźnej w domu wysoka temperatura prania ma znaczenie także dla higieny, nie tylko dla plamy.

Czym czyścić w zależności od podłoża?

Twarde powierzchnie, takie jak płytki, panele z dobrze zamkniętymi łączeniami czy blat, są najprostsze: zebrać, umyć wodą z detergentem, zdezynfekować. Problem zaczyna się na materiałach, w które płyn wsiąka. W dywanie i tapicerce kwas i resztki jedzenia schodzą w głąb, a woda użyta zbyt hojnie tylko je tam rozprowadza. Dlatego na tekstyliach liczy się mało wody i dużo odsączania.

Osobna uwaga dotyczy drewna i parkietu olejowanego. Kwas z treści żołądka potrafi zmatowić olej lub wosk, a pozostawiony na dłużej zostawia jaśniejszą plamę. Tu liczy się szybkość: zebrać, przetrzeć wilgotną, nie mokrą ściereczką, wytrzeć do sucha. Matowy ślad po wyschnięciu zwykle wymaga już punktowego odświeżenia oleju, a nie mocniejszej chemii.

Gdzie potrzebna jest osobna metoda?

Dywan wymaga przede wszystkim cierpliwości przy odsączaniu i enzymów, opis na stronie o tym, jak usunąć wymiociny z dywanu. Kanapa jest trudniejsza, bo pianka siedziska łatwo przyjmuje płyn, a ciężko go oddaje, szczegóły w tekście o wymiocinach na kanapie.

W samochodzie najczęstszą przyczyną jest choroba lokomocyjna dziecka, a problemem zamknięte, nagrzewające się wnętrze. Liczy się szybkie działanie i wietrzenie, o czym więcej na stronie o wymiocinach w tapicerce samochodowej. Fotelik samochodowy to przypadek szczególny: pokrowiec zwykle można prać, ale pasów nie namacza się ani nie pierze w detergentach, bo może to osłabić taśmę. Producenci zalecają przecieranie ich wilgotną ściereczką, a dokładny sposób podaje instrukcja fotelika. Opis: wymiociny z fotelika samochodowego. Ulubiony pluszak po nocnej chorobie też da się uratować, jeśli metka pozwala na pranie, a wypełnienie dokładnie wyschnie: wymiociny z pluszaków.

Czego nie robić przy sprzątaniu wymiocin?

Nie zaczynaj od wody. Lejąc ją na świeżą plamę, robisz z niej rzadką zawiesinę, która rozpływa się szeroko i wsiąka głęboko. Nie zaczynaj też od szorowania, bo kawałki jedzenia wchodzą w runo i w szwy, skąd trudno je potem wydobyć. Gorąca woda i parownica ścinają białka, więc są dobre najwyżej na koniec, na czystą już powierzchnię, i to tylko taką, która znosi wysoką temperaturę.

Chlor ma swoje miejsce przy dezynfekcji twardych powierzchni po wirusie żołądkowym, ale nie na tekstyliach i nigdy w połączeniu z octem, amoniakiem czy innym środkiem. Pracuj przy otwartym oknie, a każdy środek na tkaninie sprawdź najpierw w niewidocznym miejscu.

Jak przygotować się na następny raz?

Kto ma małe dzieci, psa lub kota, szybko się przekonuje, że wymioty zdarzają się zawsze w najgorszym miejscu i o najgorszej porze. Pomaga mały zestaw w jednym pudełku: rękawice, worki, karton do zbierania, opakowanie sody i odplamiacz enzymatyczny. W samochodzie wystarczy reklamówka, chusteczki i woda, a na dłuższe trasy z dzieckiem wrażliwym na jazdę torebka na wymioty pod ręką i możliwość szybkiego zatrzymania.

Na kanapę i fotelik dobrze sprawdzają się zdejmowane, zmywalne pokrowce, a na łóżko dziecka nieprzemakalny ochraniacz materaca. Im szybciej zbierzesz resztki i zasypiesz plamę sodą, tym mniejsza szansa, że zapach zostanie w domu na dłużej.